yaşamak ne zor sevgilim,

ne zor insan olmak

aynı kafesin içindeki hayvanlarız biz

bırakmıyor sahiplerimiz bizi

bi çocuk mu olsam şimdi

bi kuşmu,bi sarhoşmu

yoksa bir hiçmi..



arzu 22 kasım 2010

Büyüyen hayallerim
Onlarla karnımı doyuruyorum
Elde avuçta gerçek birşey yok
hayallerimi savuruyorum
İnce bir çizgideyim
Üstünde uçuyorum
Ama düşmekten korkmuyorum
Nekadar canım yanabilirki...
Mutlu olmak ya çok kolay yada çok zor
Neden ortası yok..
Herkes kendiyle savaşta bu en zoru
Bunu başar gerisi kolay
Zaman bizim yanılgımız
Bizi sarhoş eden zaman
Gece ve gündüz bizi kandırıyor
Ardımızdaki gölge gibi
Keşke hayat avucumuzun içinde olsaydı
Beyaz bir güvercin gibi kanatlanıp uçabilen....

arzu......

Aslında çok görmemek lazım mutlulukları
Belki yakalamaya çalışan için
Çok güçtür
Senin bunun içinmi dediğn?
Onun hayatındaki tek gayedir!!!
Başarmak insanın yüzüne yansıdımı
Hayalet gibi oluverir düşünceler
Gizlice gelir yakalar
Beyninin kıvrımlarını
Orda ne bulur bilmem
Gizli bilmeceler…
Büyük düşünmenin büyüsü
Sarar beni geceleri
Dinlediğim bir şarkıda
Deliri verir içim
Çoşar anlamsız yere
Kendimi işte ozaman severim
Öyle güçlü oluveririmki
Yakalayamayacağım an yok gibidir
Mutluluksa mutluluk güçse güç
Kayar gider ayaklarım en tepedeyimdir
Ozaman insanları izlerim
Bir gölge gibi
Onların göremediklerini görüverir gözlerim
Her şeye hakim olmak
Rüzga gibi eser
Sıcacık bir havuzda yüzer..
İyilikler herkesin harcı diğil
Mutlu olmakda öyle,huzur bulmakda
Senin hayatını adadığın
Başkası için yalnızca heves oluverir
Hayalini kurduğu yemeği tatmak gibi
Senin kendini heba ettiğin yol
Başkası için yan yol olmuştur
Ordan geçmekde vardır işin sonunda dönüp gitmekde
Derin bir nefes alıyorum
Zerreleimi delip geçiyor
İçim aydınlanıyor nihayetinde
Başka bir tat alıyorum
Gözlerimi kapatıyorum
Kıvrımlarla dolu yolar
Bana kendini açıyor
Yürü diyor sadece yürü
Nefes almayı unutmadan
Yanımdaki yol arkadaşımla birlikte
Upuzun bir yol
Ve sadece o var önümde
Çokdan yol aldım bile
Varmak için hiç acelem yok
İçimdeki inancım ile birlikte
arzu açıkgöz.........

yanlız kaldım bugün
küçük bir şehrin
küçücük iskelesinde
gemiler gördüm uzaktan
annem oldu,babam oldu
onlar gibi aniden kayboldu
ben hayatın içindeyim
gemiler denizin ortasında
ben karada yüzerken
gemiler denizin azgın sularında can çekişiyor
ben aslında senin içindeyim
yolumu bulamadım
iskele, gemi bahane
ben sana varamadım..
arzu açıkgöz

herşeyden bihaber yaşadığım zamanlar
saklambaç oynadığımda yumduğum duvarlar
zaman dışımda ilerleyen bir tünel
insanların yüzleri yok artık
maskeler düşmez
suratlar görülmez
gerçekler acıtmaz
bu insanlık pazarında
bir çıkmaz yolmuş hayatım
en derinlere saklanmış ruhum
bedenim uzanır
geceleri gölgem sokakları gezinir..
2006

okula gitmek için nice kırık dökük köprüler geçen ve buköprülerin yıkılması sonucu hayatlarını kaybeden çocuklar için yazdım..

bir düş görmüştü rüyasında
küçük bir çocuk dün akşam
babası memet köprünün başında
koşsa tutardı elini on adımda
çocuk hayaliyle uyumuştu oysa
bu rüyada neydi baştan sona
sarsıldı köprü tek adımında
memedin elinden düştü üç lira
ne babasının elini tuttu
ne köprüyü geçti
nede düşen üç lirayı yakaladı
rüyamıydı gerçekmiydi anlayamadı
düştü belkide,yada düşmüştü acımıştı dizleri
son kez kapattı gözlerini
rüyamıydı gerçekmiydi anlayamadı...
2007

Gökyüzünde asılı duran herşey beni kendine çekiyor
tek bir noktaya bakmak istiyorum
karanlıklar arasında parıldayan beyaz ışığa
okadar gerçek ve parlakki
uzaklığını düşünmüyorum,ellerimle tutabilirim onu
dünyanın ufacık olduğunu hissediyorum
dolaştığım heryerinde aynı
farklılaştıranın ne olduğunu soruyorum
insanlarmı,eşyalarmı,dağlarmı,ovalarmı,denizlermi
duygular yanlızca duygular
sesler ve renkler
şimdi gökyüzü daha bir başka
yıldızlar daha çok ve etraf sessiz...
2005